De voorwaarde voor onze ambitie

Sven Asijee, directeur Wij Techniek

Veilig werken begint met omzien naar elkaar. Elkaar aanspreken op de veiligheidscultuur in een bedrijf en zorgen dat iedereen weer veilig naar huis kan aan het einde van de dag. Maar het betekent ook dat sociale partners bedrijven ondersteunen in het veilig werken. Met de inzet van de adviseurs en leerkringen van ArboTechniek hebben we hier invulling aan gegeven. Een team van gedreven adviseurs stond naast werkgevers en werknemers om het omzien naar elkaar in de dagelijkse realiteit van het werken in de techniek vorm te geven. En tijdens de leerkringen stond vooral het goede gesprek centraal om wéér een volgende stap te zetten.

 

De noodzaak van veiligheid staat bij geen enkel bedrijf ter discussie. Op de meeste werkplekken geldt het mantra ‘we werken veilig, of we werken niet’. Maar ondanks ontelbare regels en voorschriften, ondanks alle trainingen daartoe en ondanks de vele beschermende maatregelen blijft het een kwestie van bewustwording, van cultuur en vooral ook van een frisse blik. In 2020 moesten we toch nog steeds 133 ongevallen met zwaar letsel per 100.000 banen in de sector betreuren. Het neemt gelukkig door de jaren heen af, maar het gaat langzaam en elk ongeval is er één teveel. Het gaat verder dan alleen het volgen van de regels; ook de manier waarop mensen elkaar aanspreken is doorslaggevend. Sociale veiligheid is dus van groot belang voor de fysieke veiligheid. Het gaat hierbij om het rijtje ‘uitspreken-bespreken-afspreken-aanspreken’. Eerst melden wat gewenst is (uitspreken), dan ervoor zorgen dat iedereen begrijpt waar het over gaat (bespreken), en de afspraken vastleggen (afspreken). En als er dan onverhoopt (maar onvermijdelijk) toch wordt afgeweken van de afspraken, is het cruciaal dat iedereen elkaar daarop durft aan te spreken en niet wacht tot het te laat is.

Maar hoe bereik je deze cultuur in een bedrijf? Dat is waar de adviseurs van ArboTechniek de afgelopen periode juist het gesprek over zijn aangegaan met vakmensen. En tijdens de leerkringen werden de meer ingewikkelde vraagstukken gerelateerd aan deze ‘hoe’-vraag onderling besproken. Kortom: het betere overleg met de expert en tussen elkaar. En wat een prachtige gesprekken waren dat! Want regels en voorschriften zijn mooi, toolboxen zijn fantastisch, maar veiligheid mag nooit een papieren tijger worden die verdwaald is in een woud van letters op papier. En paarse krokodillen hebben we al helemaal niet nodig.

 

De adviseurs ArboTechniek werden de partners in safety. Vanuit de praktijk keken zij mee naar de veiligheid in bedrijven. Op verzoek van de bedrijven zelf overigens. En dat geeft de motivatie aan in de techniek. Men maakt zich druk over veilig en gezond werken. En het is soms echt een stap. Als bedrijf stel je je kwetsbaar op en laat je relatief vreemde professionals meekijken in je bedrijf. En je weet dat het kan betekenen dat processen moeten veranderen, dat je wellicht extra moet investeren of zelfs dat je elkaar nog meer moet aanspreken. Maar de adviseurs ondersteunden bedrijven vooral met hun denkkracht, ervaring en een helpende hand om bijvoorbeeld een RI&E in te vullen. Dat laatste is wat ook door de bedrijven het meest gewaardeerd werd. En terecht.

 

Als we als techniek willen bijdragen aan de energietransitie, aan de digitaliseringsslag, aan de maatschappelijke uitdagingen die er liggen – en die rol wordt van ons verwacht – betekent dit, dat we met elkaar die klus moeten klaren. Er ligt veel werk en we openen de deuren voor nieuwe vakmensen in de techniek. En dat kan alleen maar als veilig en gezond werken de hoogste prioriteit heeft. Iedereen wil aan het einde van de dag veilig thuis zijn met dierbaren. En elk bedrijf wil dat er een open cultuur is waar mensen elkaar aanspreken op onveilig gedrag. En adviseurs ArboTechniek en de leerkringen geven daar waar nodig een extra impuls. Ik ben trots dat we met ArboTechniek deze sleutelrol op ons nemen. Een waardevolle sleutel, nu en in de toekomst!